Waddentocht zonder wind voor Stichting Sociaal Collectief SWF

Soms loopt een dag nét even anders dan gepland, maar blijkt het uiteindelijk minstens zo geslaagd te worden. Dat gold zeker voor de waddentocht met Stichting Sociaal Collectief SWF.

Oorspronkelijk zouden we vanuit Hindeloopen vertrekken, maar vanwege de sluisstremming bij Kornwerderzand moesten we uitwijken naar Harlingen. Gelukkig mocht dat de pret niet drukken.

Al om 09.00 uur stond Arne uit Sneek als opstapper keurig aan boord. Hij had meteen een belangrijke taak uitgevoerd door maar liefst zes flessen water mee te nemen – geen overbodige luxe op deze warme dag!

Om 09.30 uur arriveerden de begeleiders Yorick en Johannes met tien jongeren van 14 en 15 jaar. Deze jongeren volgen een begeleidingstraject van ongeveer twaalf weken, bedoeld voor leerlingen die om uiteenlopende redenen moeite hebben met het reguliere schoolse leerproces. Tijdens dit traject werken zij niet alleen aan hun persoonlijke ontwikkeling en mentale weerbaarheid, maar ook aan samenwerking en groepsdynamiek. En wat is daarvoor een betere oefening dan samen een dag op het Wad?

Tenminste… als er wind staat.

En juist dát ontbrak volledig. Geen zuchtje wind om de zeilen te hijsen. Dus gingen we dan maar op de motor richting Terschelling. Onderweg werd de tijd nuttig besteed met overleg over de organisatie van een vossejacht. Toen de plannen eenmaal rond waren, kon Jorn de verleiding niet langer weerstaan en sprong hij als eerste het water in.

Uiteraard veilig, voorzien van een zwemgordel en aangelijnd aan het schip, want de stroming op de Waddenzee kan verraderlijk sterk zijn.

Het duurde niet lang voordat de rest volgde. In bikini, korte broek of – in een enkel geval – in een geleende zwembroek van schipper Paul. Iedereen met een eigen veiligheidslijn aan boord.

Het leverde hilarische taferelen op. Vooral toen bleek dat zout water toch echt iets anders is dan het zoete water rond Sneek en omstreken. De meeste deelnemers trokken een prachtig gezicht bij de eerste slok of spat zeewater!

Na een klein half uur vol spetteren, lachen en gillen – want ja, er dreven ook wat kwalletjes rond – was het tijd om weer aan boord te komen. Twee jongens liepen een klein kwallenbeetje op, maar nog voordat we terug in de haven waren, waren ze dat alweer vergeten.

Daarna brak misschien wel het meest ontspannen deel van de dag aan. Iedereen nestelde zich op het voordek om lekker te “tannen”. Met een muziekje op de achtergrond, voldoende water binnen handbereik en een schaal verse aardbeien was het volop genieten. Het leven is zo slecht nog niet.

Om 12.35 uur arriveerden we weer bij Harlingen. We moesten nog een kwartiertje wachten voordat de brug open ging richting de Noorderhaven, waar we precies om 13.00 uur afmeerden.

Een zeiltocht zonder zeilen? Jazeker. Maar wel een dag vol samenwerking, plezier, uitdagingen en onvergetelijke herinneringen. En uiteindelijk is dát precies waar zo’n waddentocht om draait.