Vlieland: drie dagen, drie totaal verschillende belevenissen

Na dagen met veel te veel wind was het op dinsdag 16 juni eindelijk zover. Met een stevige ONO-wind van 4 tot 5 Beaufort zeilde schipper Paul de Josephina Maria van Harlingen naar Vlieland. Een heerlijke zeildag waarop schip en schipper weer helemaal in hun element waren. Rond 13.30 uur meldde Paul zich via de marifoon bij de havenmeester en mocht direct doorvaren naar de gereserveerde ligplaats aan de K-steiger. Dankzij de hulp van havenmeesters Marijke en Maarten lag het schip binnen de kortste keren veilig afgemeerd. Alsof Vlieland ons welkom wilde heten brak na aankomst zelfs even de zon door.

De geplande zeiltocht met de bovenbouw van de school op Vlieland, die eigenlijk al op dinsdag zou plaatsvinden, kon gelukkig worden doorgeschoven naar vrijdagochtend. Ook van onze opstappers werd daardoor de nodige flexibiliteit gevraagd.

Vaste opstappers Piet en Lenie moesten helaas afzeggen vanwege een sterfgeval in de familie. Via havenmeester Marijke kwamen we in contact met Jaap, Vincent en Elsje, echte Vlielanders die graag een helpende hand uitsteken. Vincent moest uiteindelijk verstek laten gaan en Elsje kon “maar” twee dagen meevaren. Voor de woensdag zocht Paul daarom nog een extra opstapper. Die vond hij letterlijk een paar ligplaatsen verderop aan de steiger: naamgenoot Paul. Ooit een fanatiek zeiler, tegenwoordig vooral motorbootvaarder.

Dinsdagmiddag maakten we kennis met Jaap en woensdagochtend met Paul en Elsje. Wat direct opviel was hoe prettig de samenwerking verliep. Jaap en Elsje hadden vaak aan een half woord genoeg. Dat werkt heerlijk aan boord.

Dankzij de inspanningen van Jannie Post van De Jutter konden kinderen zich aanmelden voor de zeiltochten als buitenschoolse activiteit. Daarnaast had de complete bovenbouw zich aangemeld als onderdeel van hun themaweek. Zo ontstonden drie heel verschillende zeildagen, ieder met een eigen verhaal.

Woensdag: wind, golven en een lesje nederigheid

Om 15.30 uur stonden negen enthousiaste kinderen van 8 tot 12 jaar klaar voor de eerste tocht. Opstappers Jaap en Paul hielpen mee aan boord.

De wind stond stevig uit WNW en blies met kracht 5 tot 6 Beaufort, met af en toe een uitschieter naar 7. Bij het hijsen van de fok liet opstapper Paul het schip iets te ver uit het roer lopen. Schipper Paul zag het nét te laat.

Zo blijkt maar weer: motorboot varen is toch echt iets anders dan varen met een Schokker!

Het resultaat was een innige kennismaking met een grote rode boei. Gelukkig bleef de schade beperkt tot wat schrammetjes op de stootrand. Op het schip dan. Op de ziel van de schipper zat een aanzienlijk diepere kras…

Gezien de stevige wind besloten we het grootzeil opgebonden te laten. Met alleen de fok ging het al hard genoeg. We voeren om de Oost en daarna noordwaarts de Noordzee op. Vier keer overstag, af en toe een flinke zee over het dek en bij twee kinderen de eerste verschijnselen van zeeziekte.

Na een heerlijke uitwaaitocht draaiden we rond 18.00 uur de haven weer binnen. Op de kade stonden ouders te wachten. De kinderen kwamen vol verhalen, rode wangen en brede glimlachen van boord. Missie geslaagd.

Donderdag: haaienjacht op een spiegelgladde zee

Donderdagmiddag meldden zich opnieuw negen kinderen. Twee van hen waren zelfs voor de tweede keer gekomen omdat ze de tocht van woensdag zo leuk hadden gevonden.

Waar we de dag ervoor bijna te veel wind hadden, was er nu juist veel te weinig. De Josephina Maria kroop langzaam vooruit en soms zelfs achteruit door de ebstroom.

Maar vervelen? Geen seconde.

Gewapend met stukken touw gingen de kinderen “vissen” op haaien, kwallen en alles wat verder voorbij dreef. Hoewel de vangst beperkt bleef, werden we wel beloond met het zien van twee zeehonden die nieuwsgierig boven water kwamen kijken.

Samen met Jaap en Elsje genoten de kinderen van een ontspannen middag op het water. Rond 18.15 uur liepen we de haven weer binnen, waar opnieuw een rij ouders op de pier klaarstond om de avonturen van de dag aan te horen.

Vrijdag: de perfecte zeildag

Vrijdagochtend om 09.00 uur kwamen directeur meester Thijs, juf Karin en negen leerlingen van de bovenbouw aan boord.

Eindelijk kregen we de perfecte zeildag waar we de hele week op hadden gewacht.

Een ONO-wind van 4 tot 5 Beaufort, een relatief vlakke zee en snelheden van 6 tot 7 knopen zorgden voor ideale omstandigheden. Iedereen mocht sturen, kreeg uitleg van Elsje over het varen en leerde van Jaap verschillende knopen leggen.

Tijdens het varen raakte schipper Paul in gesprek met de kinderen.

“Wat is eigenlijk het leukste aan Vlieland?”

De antwoorden waren verrassend.

“Eigenlijk niks,” klonk het eerlijk. “Behalve paardrijden.”

Volgens de kinderen is er vooral in de herfst en winter weinig te doen op het eiland. Wat ook opviel was dat geen van de kinderen actief bezig was met watersport. Niet zeilen, niet surfen en niet kiten.

Volgens Elsje en Thijs wordt daar de laatste jaren wel meer aandacht aan besteed, maar het blijkt nog lastig om kinderen structureel enthousiast te krijgen voor activiteiten op het water.

Dat weerhield niemand ervan om volop te genieten van deze prachtige ochtend.

Omdat de tocht onder schooltijd plaatsvond, werd ook het inmiddels beroemde Bolder-examen afgenomen. Op alle vragen wist wel iemand het juiste antwoord. Het resultaat: negen trotse leerlingen die uit handen van Elsje hun officiële Bolder-certificaat ontvingen.

Om 12.30 uur voeren we, heerlijk uitgewaaid en onder vol zeil, terug naar de haven.

Dankbaar terugkijken

Drie dagen. Drie totaal verschillende weersomstandigheden. Drie unieke belevenissen.

Van harde wind en boeien kussen tot zeehonden spotten en perfect zeilweer. Maar bovenal drie dagen waarin kinderen kennismaakten met het water, met zeilen en met elkaar.

Onze dank gaat uit naar Jannie Post van De Jutter, havenmeesters Marijke en Maarten, opstappers Jaap, Elsje en Paul, en natuurlijk meester Thijs en juf Karin voor hun enthousiasme en medewerking.

En wie weet… misschien hebben we deze week toch weer een paar toekomstige zeilers weten te besmetten met het mooiste virus dat er bestaat: het zeilvirus. Wat ons betreft voor herhaling vatbaar!