Stormachtige avonturen met CBS De Twine uit IJlst 🌧️⛵

Sommige zeildagen verlopen precies zoals gepland.
En soms zorgt de natuur zelf voor een extra spannend hoofdstuk. Dat laatste gebeurde deze week tijdens onze zeildagen met groep 5 van CBS De Twine uit IJlst.

Voor Stichting De Bolder begon het avontuur eigenlijk al op zaterdag. Samen met opstappers Ivo, Natascha en Tanja voeren we de Josephina Maria over van Hindeloopen naar IJlst. Het eerste stuk konden we heerlijk zeilen, maar eenmaal op de Friese meren draaide de wind tegen en moesten we verder op de motor.

Via de smalle sloten zochten we onze weg richting de Gemeentehaven van IJlst, waar we de hele week gratis mochten liggen — geweldig geregeld! Het was een onstuimige tocht met stevige windvlagen, af en toe een zonnetje, maar zonder zon voelde het vooral behoorlijk koud aan. Echt typisch Fries voorjaarsweer waarbij je binnen vijf minuten zowel je zonnebril als je regenjas nodig hebt.

Op zondag maakten we het schip helemaal klaar voor de schooldagen. Reddingsvesten controleren, lijnen netjes klaarleggen, extra warme dekens aan boord… en natuurlijk hopen op iets vriendelijker weer.

Maar maandagochtend bleek meteen: het zou een echte avontuurdag worden.

Als eerste kwamen onze nieuwe opstappers Peter en Inge aan boord. Nauwelijks tijd voor een kop koffie, want even later zagen we juf Rixt met een groep enthousiaste kinderen over de kade aankomen. Ondanks regen en wind zat de stemming er direct goed in.

Zoals altijd begonnen we met een luid “Wolkom!” gevolgd door de veiligheidsinstructie:
wat doen we als de giek overkomt, waar mag je lopen, wat doe je als je misselijk wordt… en natuurlijk de belangrijkste vraag van allemaal:
“Gaan we écht hard varen vandaag?”

Na ranja, koekjes en het aantrekken van alle reddingsvesten werden ook Peter en Inge nog snel bijgepraat over hun taken aan boord. En precies om 09.30 uur gingen de trossen los.

Via de sloten voeren we richting het Heegermeer. Onderweg zat de sfeer er al meteen goed in. Ondanks de kou en de regen konden de kinderen zich prima vermaken. Er werd gelachen, gekletst, gestuurd en nieuwsgierig rondgekeken in het schip.

Maar eenmaal op het Heegermeer liet Friesland zien wat wind écht betekent.

Er stond een stevige windkracht 5. Voor veel boten pittig, maar de Josephina Maria houdt juist van een beetje werk. Dus hup: zeilen omhoog!

Zodra de wind in de zeilen greep schoot het schip ervandoor. Ruim 7 knopen op de teller en de kinderen vonden het geweldig. De boeg kliefde door het water terwijl de wind om het schip floot.

En toen zagen we hem aankomen: een dikke donkere bui, recht op ons af.

We besloten ervoor weg te draaien om de zwaarste windvlagen vóór te blijven. Maar nét op het verkeerde moment bleef de fokkenschoot haken achter een koekoek. Daardoor trok het schip plotseling naar loef en kreeg de wind heel even vrij spel in de fok.

Eén harde ruk…
een luid scheurend geluid…
en daar ging het achterlijk van de fok.

Aan boord was meteen iedereen scherp. De fok werd snel en gecontroleerd naar beneden gehaald en we voeren voor de wind terug richting het Heegermeer-eiland. In de relatieve luwte kon daarna ook het grootzeil veilig gestreken worden.

Een spannend moment voor de bemanning, maar opvallend genoeg bleven de kinderen vooral enthousiast. Voor hen voelde het als een écht avontuur. Geen paniek, geen angst — vooral veel grote ogen en stoere verhalen.

“Dat was cool!” hoorde je zelfs meerdere keren.

Maar ja… hoe moet dat nou zonder fok?

Gelukkig wist juf Rixt wel iemand die vlakbij woonde en misschien kon helpen. Zij belde meteen en nog voordat we goed en wel hadden afgemeerd stond Harmen al op de kade. Hij nam de beschadigde fok direct mee naar Zeilmakerij Molenaar in Grou.

Wat een geweldige samenwerking. Friesland boppe! 💪

Als alles volgens planning verloopt krijgen we woensdag het gerepareerde zeil alweer terug, zodat we volgende week in Sneek gewoon weer kunnen zeilen.

Maar eerst nog dinsdag…

Want wat moesten we doen met de tweede helft van de groep zonder fok?

Na overleg met juf Rixt besloten we gewoon uit te varen en ter plekke te bekijken of we met alleen de kluiver en een gereefd grootzeil het schip nog goed op koers konden houden. Zogezegd, zogedaan.

Dinsdagochtend stonden Piet en Lenie — inmiddels ervaren opstappers — alweer vroeg op de kade om de opties door te nemen. Niet veel later kwam Rixt met haar tweede groep enthousiaste leerlingen aangelopen en voeren we opnieuw via de bekende sloten richting Heeg.

Ook deze keer konden we zonder snelheid te verminderen door de brug bij Osingahuizen. Hulde voor de brugwachter trouwens — perfect getimed!

Op het Heegermeer wachtte ons helaas opnieuw stevige en vooral vlagerige wind. Na een eerste felle hagelbui werd het gelukkig wat droger en kwam af en toe zelfs de zon voorzichtig door. Maar echt zeilweer was het niet.

Dus besloten we verstandig te zijn: vandaag geen risico’s, gewoon lekker motoren en iedereen leren sturen.

En eerlijk is eerlijk: de pret was er niet minder om.

Alle zeiltermen werden natuurlijk gewoon behandeld — want een schipper moet weten wat bakboord, stuurboord, overstag en gijpen betekent 😉 — maar daarnaast ontstonden er vanzelf allerlei creatieve spelletjes aan boord.

In de kombuis werden verhalen verzonnen en spelletjes gespeeld, terwijl anderen lekker voor op het dek zaten. En toen er ergens een stuk touw opdook, duurde het niet lang voordat er een schommel aan de giek hing. Om de beurt werd er enthousiast heen en weer gezwaaid boven het dek.  Binnen zaten andere kinderen weer heerlijk te tekenen. En het resultaat mocht er absoluut zijn: drie prachtige tekeningen voor Kapitein Paul.

Dank jullie wel Fenna, Brenda, Femke en Justin! ❤️

Na terugkomst in IJlst volgde natuurlijk het officiële “examen”. Net als maandag slaagde iedereen glansrijk en ontving iedere leerling het beroemde Bolder-certificaat.

Twee dagen vol wind, regen, hagel, avontuur, teamwork en vooral heel veel plezier.

Precies waar Stichting De Bolder voor bedoeld is. ⚓