2 maal SBO Sûdwester, 2 totaal verschillende dagen

Op donderdag 10 en vrijdag 11 september hadden we opnieuw leerlingen van SBO Sûdwester aan boord. Twee dagen achter elkaar, maar met twee totaal verschillende groepen én, zo zou blijken, twee totaal verschillende zeildagen. Op donderdag zes kinderen uit groep 7-8 en op vrijdag acht kids uit groep 4-6.

De dag ervoor had schipper Paul het schip alvast in de oude haven van Hindeloopen gelegd en klaargemaakt voor de twee zeildagen. Want voordat de eerste kinderen aan boord stappen, moet er altijd nog het nodige gebeuren.

Alle zeilhoezen en huiken moeten eraf – en dat zijn er bij elkaar maar liefst tien! – water laden en natuurlijk zorgen dat er voldoende drinken, koffie, thee en koekjes aan boord zijn :-). Ook worden alle reddingvesten nagelopen op mogelijke gebreken en testen we de veiligheidsmiddelen aan boord. Zo’n zeildag begint voor ons dus eigenlijk al een dag eerder.

Donderdag: zon, weinig wind en een heerlijk relaxte groep

Donderdag rond 09.30 uur kwamen de juffen Susan, Leonie en meester Vincent met de kinderen de kade oplopen. Eerst maar eens rustig kennismaken met de opstappers Marco, Maarten en Annemarie,  wat drinken voor de kids en koffie en thee voor de begeleiding. Daarna allemaal de reddingvesten aan en het IJsselmeer op!

Al snel bleek dat ook het zonnetje zin had in deze dag. De jassen en dikke truien konden uit en het werd heerlijk weer. De groep kinderen bleek, ondanks alle verschillende karakters, uiterst relaxed. En eigenlijk gold dat ook voor de wind.

Onze opstappers hoefden daardoor niet echt heel hard aan het werk. Annemarie daarentegen had het een stuk drukker. Samen met de kinderen werd er getekend en werden de Bolder-zeilpuzzelboekjes ingevuld.

Maar natuurlijk moest er ook gezeild worden! Marco gaf weer uitgebreid stuurles en uiteindelijk kwam iedereen aan de beurt om zelf achter het roer te staan.

Na een heerlijke zonnige ochtend voeren we rond 13.00 uur de oude haven van Hindeloopen weer binnen. Daar wachtte natuurlijk nog het inmiddels beruchte groepsexamen. Gelukkig slaagde iedereen met vlag en wimpel en konden alle kinderen hun welverdiende Bolder-certificaat in ontvangst nemen.

Op onze laatste vraag: “Vonden jullie het leuk en willen jullie nog een keertje mee?” kwam een even duidelijk als eensgezind antwoord:

JAAAAA!

Vrijdag: regen, wind en een heel ander IJsselmeer

Hoe anders was het de vrijdag erna.

’s Nachts had het al flink geregend en ook de wind liet zich af en toe behoorlijk voelen. Toen de kinderen met juf Anita en meester Stan aan boord kwamen, hadden ze gelukkig allemaal regenkleding aan. Ook wij, Paul, Marco, Rene en Annemarie, hadden ons goed ingepakt. Maar de aanhoudende regen dwong iedereen toch al snel naar binnen.

Daar volgde opnieuw de korte uitleg over het schip en de veiligheid aan boord. Na enig beraad – en toen de ergste bui overgewaaid leek – besloten we toch uit te varen. De wind leek matig en kwam uit een gunstige hoek, uit het zuidwesten. Een tochtje met alleen de fok moest dus prima kunnen.

Eenmaal op het open water bleek de werkelijkheid toch wat anders.

Er stond meer deining en er liepen hogere golven dan we vanuit de haven hadden kunnen zien. Ook de wind vóór de volgende buien uit had er duidelijk zin in en nam snel toe tot windkracht 5. Met halve wind, alleen de fok en de opgebouwde golven begon ons schip zich behoorlijk “hobbelig” te gedragen.

Normaal gesproken is het dan juist prettig om het grootzeil erbij te zetten. Met meer druk in de zeilen wordt het schip stabieler en rustiger in de golven. Maar dat doe je natuurlijk niet zomaar met een groep kinderen aan boord die nog nooit heeft gezeild. En al helemaal niet toen enkele kids aangaven dat ze zich niet helemaal lekker begonnen te voelen.

Dus pasten we misschien wel de belangrijkste regel van goed zeemanschap toe: bij twijfel niet doen en kiezen voor wat op dat moment veilig en verantwoord is.

De fok ging eraf, we draaiden het schip om en voeren op de motor terug naar Hindeloopen. Gelukkig precies op tijd, want niemand werd echt zeeziek.

Jammer natuurlijk dat we de zeiltocht moesten afbreken, maar aan de andere kant hadden de kinderen wél even meegemaakt hoe stoer het IJsselmeer kan zijn. Na een korte fruitpauze kon iedereen weer even uitwaaien en beloofden we elkaar dat we deze zeiltocht zeker nog een keer gaan overdoen.

Want misschien was dit uiteindelijk ook wel een mooie les. Zeilen leert je, of je wilt of niet, dat je de elementen niet kunt dwingen. Je kunt de wind, de golven en het weer niet aanpassen aan jouw plannen. Dus pas je je plannen aan aan de omstandigheden en kies je voor wat op dat moment goed en veilig is.

Een paar uur later zaten we trouwens heerlijk in het zonnetje op het voordek. Alsof er niets gebeurd was…

En zo konden we toch met een heel goed gevoel terugkijken op twee heerlijke dagen met SBO Sûdwester. Twee groepen, twee totaal verschillende weersomstandigheden en twee totaal verschillende ervaringen.